دلم گرفته
ز ظلمت شب و ناگفته های درون
و درد تاریک همنوع
که دیدنی است و
ما نمی بینیم.
بیا
که غم بر چهره ها
هر روز شود افزون نباشد همدمی
تا بشنود
درد درون آن کسی
که افسرده از غم روزگاران همیشه تنهاست
پس ناگفته اش به
تا سعادت گرفته حال و غمین به دیار باقی نظر
وبا کوله باری حرف ناگفته
از گرفتاران همیشه تنها
بار سفر را ببندد و به دیار یاران شتابد که وعده گاه حق
همانجاست ....
ارسال شده در:
یکشنبه بیست و هشتم بهمن 1386 :: :: توسط :
حمید . سعادتیان
خسته از نامهربانی
باز هم ای دل سحر شد باز فردایی دگر شد مانده با شبشاعری تنهای تنها با امید عشق .اما خسته از نامهربانی در مصاف زندگانی باز میخواهد تو را با او چرا نامهربانی.....
ارسال شده در:
شنبه سیزدهم بهمن 1386 :: :: توسط :
حمید . سعادتیان
